Her bayram yaklaştığında herkes eski bayramlara dair özlemlerini, şimdiki bayramların tatile dönüştüğüne dair serzenişlerini, büyüklerimizin eskisi gibi hatırlanmayışını söyleyip duruyor. Ve açıkçası bunlar bana çok yapmacık geliyor. O yuzden ben eski bayramlara duyulan özlemden hiç söz etmek niyetinde değilim. Ama
"özlemek", üzerine çok konuşulası bir fiil. Düşündüm de
özlemek fiilini kullanarak kurabileceğim bir sürü cümlem var ama bayramlara dair olmayan:)
- Yogun bir dönem geçirdiğim için öğrencilik günlerimi ve sabah dersine girmeyi reddedip kendimi uykuya bıraktığım günleri
- Beyoğlu'daki Pia'nın eski zamanlarını ve orada sabah kahvesi içmeyi
- Kardeşime sözümü geçirebildigim ve kaba kuvvet uygulamamdan korktugu günleri ( bunun için en az 7 -8 yıl geriye gitmem gerekiyor:) )
- Harbiye'deki ofisin salonunda kahve içmeyi
- Çiğdem'in Datça'daki balkonunu ve deniz manzarasını
- Yazın Ortaköy House Cafe'de mojitoya benzemese de ne içtiğini sana unutturacak kişiyle mojita içmeyi
- Dial-up internet baglantısının kulakları tırmalayan sesini
- Nişantaşı'nda güne merhaba demeyi
- Tek başıma Beyoğlu'nu yeni baştan keşfetmeyi
- İngilizce ögrenirken ögretmen zoruyla tuttugumuz ingilizce günlüğüme şifreli yazılar yazmayı
- Altınoluk'ta kuzenimle akşam kör karanlık sahile inerken acaba ne giysek diye saatlerce düşünmeyi
- İlk günaydını gözlerine bakarak söylemeyi
- İsteksizce başlayıp sonradan şuursuzca Lost izlemeyi
- Büyük vaatlerle kandırılıp az pişmiş deniz mahsüllü makarna yemeyi
- Daracık mutfagımda ne oldugunu bilmedigim votkalı shot'lar içmeyi
- Eve gittigimde kardeşimi evde görmeyi ve kendi yarattığı karışık sahanda yumurtalarını
özlüyorum
Tek bir fiil kullanarak bir sürü cümle kurdum işte.
Bu listeyi sonlandırmak ne kadar zormuş:) Hem de giderek falasıyla kişiselleşiyor ama yapacak birşey yok. Blog da benim özlenenler de benim...Şimdi ben olsam ve dışarıdan bu blogu okusam, kesin benim de aklıma özlediğim bir sürü şey gelirdi. Aman diyeyim benim gibi liste yapmaya başlamayın, duramıyorsunuz:) Ya da başlayın gitsin. Nasılsa bugün son iş günü, hiç kimsenin iş yapası yok, herkes hararetle bugünün bitmesini bekliyor. Yaşasın bugun kaytarma günü:)
NOT: Evet linklerdeki görselleri bir yerlerden araklamış olabilirim ama bu bile yeterince yorucuydu:)
